Waarheid of Nepnieuws

Bestaat objectieve waarheid wel als het over nieuws gaat. De laatste dagen is er in Iran een opstand aan de gang.  Althans als je de Twitteraars in mijn bubble moet geloven. En ik geloof het ook, want het is mijn bubble. Niet alleen schreeuwers laten hun tweets hier verschijnen, maar ook deskundigen, ingewijden, gerenommeerde journalisten. Maar in andere bubbles, zoals die van de EU, de NOS en andere NL massamedia lees je dat er niet zoveel aan de hand is. Er is zelfs veel aandacht voor een tegendemonstratie vóór het regiem van tienduizenden mensen. Waarom die demonstratie dan weer zo groot is – was dat wel nodig bij zo’n kleinschalige opstand? – komt niet uit de verf.  De Amerikaanse president Trump, die hoe dan ook voor gek verklaard wordt in de MSM staat er vierkant achter. De EU laat weten de zaak te monitoren. De waarheid is dat we natuurlijk bijna niets zeker weten. En dat de wens de vader van de gedachten is, zoals zo dikwijls. Ik hoop van harte dat het regiem in Iran zal vallen, als vrees ik wel voor de tijd daarna. Anderen hopen op stabiliteit, je zal maar net geïnvesteerd hebben na het verdrag wat Obama heeft gesloten. Ieder zijn eigen belangen, zijn eigen waarheid. Objectieve waarheid bestaat niet en zelfs niet achteraf. Zelfs over de kruistochten verschillen we vandaag de dag nog van mening. De uitkomst zal zijn dat dit, of een ander regiem weer op een andere manier aan de touwtjes zal trekken. De wereld zal er niet veel op vooruit gaan.  Niet veel, wel iets hoop ik. Voor de Joden en Christenen in Iran, die het nu heel zwaar hebben. Voor vrouwen die zonder hoofddoek over straat willen. Voor mensen met hoger die gewoon willen eten. Een beetje meer vrijheid, wat zou ik het toejuichen. Wie niet!?

Links of rechts. Wat is christelijk.

linksrechtsWat zijn het eigenlijk voor begrippen. Rechts of links van de voorzitter in de tweede kamer zegt in feite nog niet zoveel over politieke en persoonlijke standpunten. Ik noemde mijzelf dikwijls rechts omdat ik het gevoel had dat conservatief, behoudend, gezagsgetrouw, streng, rechtvaardig, gelovig etc. rechts zouden zijn. Is dat zo? Ik voel soms ook voor links: eerlijke verdeling van geld en goederen, zorg voor ouderen en behoeftigen, zorgververzekering zonder eigenrisico voor allen, eerlijke voorlichting over handel, voedsel, medicijnen. Dus het is mij wat onduidelijk wat links of rechts is. Daar komen tegenwoordig nadrukkelijk de zorgen over de migratiepolitiek bij. Links zou iedereen “knuffelend” willen opvangen, Wir schaffen das, welkom. Gastvrijheid als christelijke waarde drijft christenen automatisch naar links. Ik was zelf één van de eersten die een landelijke actie startte voor een paginagrote gesponsorde advertentie: Op zoek naar geluk, zoals jij. Met een afbeelding van mensen in een boot die de Middellandse Zee overstaken in gammele bootjes.  Maar waardoor gaat die stroom door? Waarom blijven die mensen niet in hun regio? Zijn het echt allemaal oorlogsvluchtelingen? Gewetensvluchtelingen? Of zijn ze echt alleen maar op zoek naar geluk en denken zij dat een materiële welvaart automatisch geluk zal brengen. We moeten toch wéten wie er binnenkomen. Een goede grenscontrole, duidelijke voorwaarden waarin vluchtelingen wel en andere immigranten niet worden toegelaten. Dat is rechts? Dat is rechtvaardig. Een grote volksverhuizing waarin het ene volk het andere uiteindelijk vervangt of verdrijft is niet waar we op wachten. We hebben de plicht te zorgen voor onze kinderen, kleinkinderen.  Dat is niet een land waarin de Sharia wordt ingevoerd omdat we het hebben laten gebeuren. Dat is een land, waarin vrijheid van onderwijs, vergadering en godsdienst gewaarborgd is. Dat is nu nog wél zo. Elke religie die zich vreedzaam gedraagt heeft niets van de overheid te duchten. Zij ( de overheid) is er om de goeden te belonen en de kwaden te straffen. Ik stem dan ook voor een overheid die daarop uit is. Religies die met geweld de macht zouden willen overnemen mogen geen enkele kans krijgen onze democratie binnen te dringen. Geweld is verboden en moet worden uitgebannen. Is dat rechts? Dan ben ik rechts. Strenge straffen voor misdadigers, criminelen. In het besef dat ook wijzelf in de fout kunnen gaan. Potentieel crimineel (zondaar) zijn. Juist daarom moet er het vooruitzicht van recht, oordeel en straf zijn. Rechtvaardig, maar wel streng. De doodstraf sluit ik uit omdat in ons land niemand namens God recht kan spreken. Dat was in het theocratische Israël wel anders.  Nu beperken wij ons tot vrijheidsstraffen of materiële straffen. Maar die moeten wel substantieel zijn.  Het moet een werkelijk afschrikwekkende werking hebben. Van de huidige straffen schrikt bijna niemand, zeker niet met vervroegde invrijheidstelling. Ja, de slachtoffers schrikken zich een ongeluk, want zij moeten weer verder leven in angst. Sommige mensen moeten ter beveiliging van zichzelf en de maatschappij zeer langdurig tot zelfs levenslang worden opgesloten. Is dat rechts? Dat ben ik rechts. Ik wil zorg voor slachtoffers, zwakken in de samenleving, vluchtelingen die gevaar lopen. Dat is rechts en daarom ben ik dat. Ik ben van de baby boom generatie en opgevoed kort na de tweede wereldoorlog. We begrepen niets van het gebroken geweertje verhaal van voor de tweede wereldoorlog. Het leger?  Was niet meer nodig, de vrede zou uitbreken, pacifisme was in. Hoe was het mogelijk met de oorlogsdreiging op de achtergrond. Wie vrede wil bewapent zich ten strijde. Dat vond en vind ik vanzelfsprekend! Ik leerde mijn kinderen zich te verdedigen, ik werkte zelf bij de politie en gebruikte regelmatig geweld, gepast geweld, als dat nodig was voor de veiligheid van anderen. Ik ben voor een modern, goed uitgerust leger, aangestuurd door een democratisch nationaal parlement. Niet door een ondemocratisch moloch als de EU die onder leiding van niet democratisch gekozen bestuurders ons elke willekeurige oorlog in zou kunnen loodsen.  Een modern leger, goed uitgerust, voor onze veiligheid en soms ook die van anderen in deze wereld. Is dat rechts? Dan ben ik rechts! Politiek die ergens voor staat.  Links of rechts, maar wel met overtuiging. Waar mensen met elkaar op inhoud debatteren. Naar elkaar luisteren. Elkaar respecteren. Niet bezig zijn elkaar de vliegen of de kiezers af te vangen door standpunten in te nemen die kiezers trekken. Dat is niet rechts, dat is redelijk, normaal, christelijk en sociaal. De hypes waartoe niet alleen de sociale media, maar ook de massamedia ons verleiden ontstaan onder invloed van de hang naar macht. Het gaat niet om macht. Zalig de machtelozen. De armen, van geest, van geld en emotioneel zwakken. Zij zullen beschermd worden. Ooit, door de Schepper in Zijn Koninkrijk, maar ook nu door de overheid die voor mij nog steeds een dienaresse Gods is. Is dat rechts? Dan ben ik rechts. We moeten deze aarde bewaren. De mensen allereerst als kroon van de schepping. Abortus is onmacht en het grootste onrecht wat de mensheid zijn kinderen aandoet.  Daar lig ik wakker van. Meer dan van windmolens en klimaatverandering., Ik vertrouw God voor het klimaat. De aarde is in Zijn machtige hand.  De laatste tijden zullen aardbevingen, hongersnoden en angst laten zien. Daar moeten we iets tegen doen. Zeker. Dijken ophogen aarbevingsbestendige gebouwen maken, maar vooral uitdragen dat wij vertrouwen op de Schepper van de hemel en de aarde die alles vast in handen heeft. Niet gemakzuchtig. Geen zorgeloos omgaan met deze aarde. Geen overmatige hoeveelheid dieren op een kleine oppervlakte om onze massabehoeften te bevredigen. Is dat links? Dan ben ik links.  Maar het is niet mijn relígie, ik dien niet de scheppíng, maar de Scheppér. Het afnemend geloof in de Schepper als onderhouder van deze aarde, het toenemen materialistisch evolutionisme is evenredig aan het eenzijdig milieubewustzijn. Bewust van bomen en dieren. En opzettelijk onbewust van het doden van ongeboren leven. Voor mij past dat niet.  En Trump? Ik zie gewoon dat de media een karikatuur maken van deze man. Elk foutje wordt uitvergroot. Terwijl Obama en Clinton bijna heilig worden verklaard. Iedere man die vindt dat Trump zijn “pussy” uitspraak niet had mogen doen nodig ik uit de eerste steen te gooien, als je onschuldig bent. Een eerlijke beschouwing laat zien dat de man weliswaar geen geboren politicus is (gelukkig maar) maar wel een paar efficiënte dingen aan het doen is. Of dat werkt binnen het gevoelig politieke internationale wereldje weet ik ook nog niet. Maar dat het tijd werd dat de boel een beetje werd opgeschud, wakker geschud, zeker weten. Bij christenen vraag ik me af hoe je zoveel waarde kunt hechten aan de mogelijke gekke dingen van deze man, dat je helemaal vergeet dat er maar Eén is die de wereld regeert. Die in de Hemel zetelt lacht.  Dat doe ik dan ook maar af en toe. Ook om Trump.

De Tijdgeest

lam Langzamerhand werd alles anders.  Vroeger leefden we van de jacht. Als er wild geschoten was was het feest. Dan was er weer te eten. Het eentonige menu van wortels en knollen werd onderbroken door een dier wat zijn leven gaf om ons te voeden. We waren het dier dankbaar en hadden er respect voor. Het was zeker niet ongewoon een dier te eten. Wel lieten we uit respect voor het leven van het dier het bloed op de aarde lopen. Zo had God het ook geboden en zo deden we het. Ook aan God boden we dieren aan. Zonder bloed, dat lieten we ook uitstromen. We vonden het gewoon en waren blij dat we de Schepper op deze manier konden aanbidden. Toen ik enige jaren geleden met een groep “Hollandse” scholieren in Zambia was en er een geit werd geslacht voor het avondeten bleek dit gemeenschappelijk verleden vergeten. Dieren mochten niet geslacht en zeker niet waar wij bij waren. Het kostte moeite om je voor te stellen, dat al dat verpakte vlees bij de supermarkt ook ooit geleefd had. Sommigen werden ter plaatse vegetariër, meestal niet langer dan tot de Mac op het vliegveld. Zo veranderde langzaam ons hele systeem. Dieren werden als mensen. We sluiten nu een verzekering af voor de dierenarts.  Foto’s, operaties, medicijnen. En als een dier te oud geworden is om te herstellen willen we dat eigenlijk niet toegeven. We rekken het leven omdat hij het “nog zo goed doet”. Een aasvisje om te snoeken vinden we crimineel. Dieren zijn als mensen met hun grote mensenwensen. Sesamstraat heeft het er ingehamerd. Slachten gebeurt ver van ons bed en huisdieren zijn onze kinderen. En dan slaan we de Bijbel open en gaan we praten over de offers. Over de God die een lam op een altaar een aangename geur vindt. Dat kan natuurlijk niet. Dat moet wel een vreselijke God of een vreselijk bedenksel van mensen van vroeger zijn. Het schepsel gaan we eren boven de Schepper, die de dood van een lam nooit goedgekeurd kan hebben. We bedenken een nieuwe God. Een lieve God. Die wel knuffelt en bij wie je op schoot kan zitten. En zo houden wij onszelf voor de gek. God is een knuffelbeer en wij slachten frikandellen ver van ons bed. En soms – als we heel principieel worden – gaan we onze huisdieren voorzien van vegetarisch voedsel. De tijdgeest is machtiger dan ons denken.

1 2 3 253