Vier letters en een Hebreeuws woord. Voor de kenners een veelzeggende uitdrukking die ons vertelt dat God één is. Zoals bij alle belangrijke zaken wordt dit onder vuur genomen. Allereerst door Israël zelf. In tegenstelling tot wat God zegt over Zijn Naam wordt deze niet gebruikt. Als JHWH zegt: “Mijn Naam zullen zij op de Israëlieten leggen” (Numerie 6), maakt Israël daarvan “Adonai, Heer, dat zal ook wel goed zijn”. De meeste bijbelvertalers doen dat ook, behalve de oorspronkelijke vertalers van de King James in Groot Britannië. Gevolg is dat het heel lastig is te ontdekken, wat nu de juiste uitspraak en betekenis is van deze Naam, JHWH. Nehemia Gordon, een Karaïtische Jood, schreef er een mooi boek over.Hij ontdekt dat de juiste uitspraak Jehova is en dat we die Naam zéker moeten gebruiken. Karaïtische joden zijn joden, die niet de traditie, de mondelinge overlevering, maar de THORA volgen. Dat leidt tot verrassende conclusies en zoals dikwijls tot betere uitkomsten. Wel frustrerend voor al die mensen die ook in Messiaanse gemeenten de Godsnaam niet gebruiken. Ongetwijfeld uit eerbied, maar ook rechtstreeks tégen het bevel van de Eeuwige in. Zijn Naam is JEHOVA, Hij was en is en komt, want dát betekent die Naam. Met eerbied en diep ontzag te gebruiken. Maar niet verzwijgen, want dat is tegen Zijn wil.