Archive for Bijdragen

Tekenen, wonderen en tijden

IMG_2896Door Jaap Bönker

Charismatische mensen overspoelen het Nederlands christelijke erf. Er zijn steeds meer genezingsbijeenkomsten, al dan niet binnen of buiten eigen gemeenten. Veel mensen geven zich er aan over, anderen kijken met afschuw naar alles wat zich afspeelt. In kerken en gemeenten veroorzaakt het vaak een enorme ‘aardbeving’ en de vraag komt iedere keer weer naar boven: ‘is het Bijbels?’ De gevoelstheologie krijgt steeds meer fundament, maar wat voor fundament?

De basis om dit soort uitingen te vertonen is veelal gebaseerd op ‘schrale’ Bijbelse onderbouwing. Tekst plakken is de meest gebruikte methode om een ‘theologie van genezing’ te verdedigen. Het is opvallend dat het vaak een samensmelting is van ‘Nieuwtestamentische’ teksten.

Waar is de Bijbelse onderbouwing in het geheel?

We maken de kerk steeds onduidelijker voor mensen van buitenaf, maar ook van binnen. Ons getuigenis lijkt steeds onbijbelser te worden, als het dat al niet was. We kunnen het Woord niet meer uitleggen, want we handelen afwijkend. Wat te denken van de christelijke feesten die niet op Bijbelse tijden worden gevierd. In Leviticus 23 spreekt de Eeuwige over Zijn tijden en feesttijden. De vroege Kerk heeft dat allemaal veranderd omdat zij niets met de Joden gemeen wilde hebben, stelde andere data in, verzon en passant een of ander kerstfeest, zonder Bijbelse ondergrond, en verwijderde zichzelf een heel eind weg van het Bijbelse, het Woord.

Zelfs de dood van de Messias en Zijn opstandingsdag heeft de Kerk veranderd. Want van Goede Vrijdag naar opstanding zijn geen drie dagen en drie nachten, het teken van Jona.[1] In verklaringen wordt geschreven dat het om ‘dagdelen’ gaat, maar als Israël het teken van Jona heeft gekregen, wat voor getuigenis geeft de Kerk dan met het vieren van dagdelen? In feite laat de Kerk al eeuwen het beeld van een valse Messias zien aan m.n. mensen uit het volk van JHWH. ‘Gij zult geen ander gezicht op Mijn aangezicht leggen.’

Kerstfeest is hèt feest van de Kerk en het krijgt steeds meer aandacht, lijkt het. Dat terwijl juist dit feest geen enkele Bijbelse grond heeft. Het gevoel speelt in dit feest dan ook een grote rol. Dit alles staat nog los van de zondagsverering, of beter gezegd het loslaten van de Sjabbat want op zondag samenkomen is geen probleem, kan ook op maandag, dinsdag etc. en het vergrieksen van de Bijbelvertalingen.[2]

Charismatici lijken daarvan te profiteren, we weten met zijn allen niet meer waar het over gaat, dus dan maar tekenen en wonderen. Maar om mensen te onderwijzen en te leren, daar is steeds minder aandacht voor.Het gevoel speelt de rol, het Woord van God raakt buiten beeld. Allerlei predikers krijgen de ruimte om hun ‘gevoelstheologie’ te prediken. We persen het Woord in allerlei formats, cursussen, etc. om het als ‘hapklare brokken’ te presenteren aan de toehoorders.

We zien de lijnen, de verbonden en de verbanden niet meer en dat geeft ruimte aan allerlei ‘predikers’ om hun ‘eigen’ evangelie te verspreiden.

Vasten, bidden, genezing, vallen in en om de geest, brabbeltaal introduceren, en noem maar op,  maar waar gaat het over, waar is het Bijbels fundament? Paulus wordt regelmatig aangehaald als basis om gevoelstheologie te onderbouwen, maar ik vraag mij af of Paulus, als orthodox opgeleidde rabbijn, wel gelukkig zou zijn met de uitleg van zijn woorden. Juist hij legt de nadruk op het uitwerken van Torah en Tenach.

 

Israël als verbondsvolk raakt ook steeds meer buiten beeld, het gaat om de gemeente, wordt er geroepen. We hebben geen aanhaakpunten meer met Israël als verbondsvolk. We hebben de zegeningen van dat volk naar ons zelf toegetrokken. We denken niet meer na ‘wie de Bruid’ is van JHWH,[3] want dat is de Kerk! Is dat zo? Dan kunnen we de Verbondssluiting, beschreven in Exodus 19, wel uit onze Bijbels halen.

Wat moeten we met de woorden van Paulus, die in o.a. zijn brief aan de Romeinen spreekt over ‘de verzoening voor de heidenen om IN Het Verbond te treden’?[4]

Zien we niet meer dat JHWH Zijn tijden heeft ingesteld om te vervullen? Willen we nog steeds niet zien dat, die in Leviticus neergezette tijden, mijlpalen zijn in de voortschrijdende geschiedenis van JHWH en de wereld?

Het gaat niet om gevoel, maar om het Woord dat vlees geworden is. Niet in eerste instantie voor de heidenen, maar voor de ‘verloren schapen van het huis van Israël’.

Geen nadruk op allerlei charismatische uitingen, maar terug naar het Woord. Vandaar uit kan genezing plaats vinden, maar meer van ziel en geest.

Geen heen en weer slingeren door allerlei ‘wind van leer’, maar opgevoed worden in volwassenheid.[5]

Terug naar Het Woord!

Jaap Bönker

www.jaapbonker.weebly.com

 



[1] Mattheüs 12:38 v.

[2] Zie bijvoorbeeld de vergrieksing van de namen

[3] Zo wil Ik aangeroepen worden van geslacht tot geslacht.’ Exodus 3:15

[4] katallegè

[5] Efeziërs 4

%d bloggers liken dit: