Nechustan werd vereerd. Ooit was hij gebruikt door Mozes op bevel van de almachtige God. Nadat Israël ongeduldig was geworden en gescholden had op het wonderbaarlijke voedsel, dat de Here hen verstrekt had zond God slangen, die het volk doodden. Dat is ook onze God. Niet alleen maar de lieve zachtaardige knuffelbeer, waar velen Hem voor houden. Hij is zeker genadig en barmhartig en vol van goedertierenheid. Maar Hij is geen KNUFFELBEER!. God toornt, Hij straft het volk vanwege hun zonden. Moeilijk vinden we dat. Een toornende en straffende God. Toch zien we Hem zo dikwijls in de geschiedenis. Opgetekend in de Bijbel. Onontkoombaar. Je kunt er wel omheen lezen, maar dan mis je zoveel. Dan mis je trouwens ook de kern. Op Golgotha zien we de ZOON, die onder het oordeel doorgaat. Daar vindt genoegdoening plaats. Een toornende God.  Maar wel een God, die zelfs in Zijn toorn met de VERLOSSING komt aandragen. IN het OORDEEL ligt de VERLOSSING besloten. Als de slangen, door God gezonden, met hun dodelijk gif voor verderf zorgen. Laat God een SLANG, een koperen slang op een paal oprichten. Wie daarnaar kijkt wordt genezen! ZIEN IS GELOVEN is hier wel heel erg van toepassing. Het zien, beter het GELOOF in de Almachtige helpt het volk overeind, maakt dat het verder kan. Niet de slang zelf. In de dagen van Hizkia werd Nechustan vereerd. Als er  pest of andere besmettelijke ziekten dreigden werd Nechustan >van stal= gehaald.  En vereerd. Aanbeden. Dat kon toch niet verkeerd zijn? God had toch zelf gezegd, dat je naar hem moest opkijken om genezen te worden? Als Hizkia de Tempel reinigt, de lampen weer ontsteekt en de priesters en Levieten bij elkaar roept, ontdekt hij dat ook deze religieuze praktijk de HERE niet welgevallig is. En omdat God geen knuffelbeer is, die toch wel lief is en geen goed of geen kwaad doet, omdat God de ALMACHTIGE, de LEVENDE is, verwijdert Hizkia Nechustan. Wie is Nechustan in ons leven.  Door God gegeven en ingestelde symbolen en gewoonten uit vroeger tijden. Die nu IN ZICHZELF vereerd worden. Heilig worden verklaard. Wat koesteren we op christelijk gebied, wat niet meer gekoesterd moet worden. Misschien moeten we wel bij het begin beginnen. Zoals Mozes Nechustan verhoogde in de woestijn, zo moest ook de Zoon des mensen verhoogd worden. Aan het kruis!! Maar is het wel goed om de Zoon des Mensen aan het KRUIS te vereren. Zeker moet ieder Christen beginnen bij het kruis. Door te ZIEN op het kruis is er leven en hoop. Maar door te blijven staan bij het kruis ontnemen we ons het zicht op de opstanding, de hemelvaart, de verschijning van onze Heer. Laten we de verfrissing van een echt geestelijk leven toe in onze harten. Mag de Geest er doorheen waaien of maakt dat ons bang. Hebben wij al geleerd alle religiositeit als vuilnis te achten zoals Paulus dat deed