Soms zijn we heel erg bang onze eigen waarheden ter discussie te stellen. We graven ons bij voorbaat in en zijn direct al niet meer in staat tot luisteren. Vooral als er geknaagd wordt aan "aloude" zekerheden, overgedragen van geslacht op geslacht. Maar ook als er opmerkingen komen over dingen die ons "heilig" zijn. Evolutie, kruis, opstanding, wonderen, schepping, vrouwen als sprekers, kinderen en avondmaal, Islam, Koran, allochtonen, milieu. Om er maar eens een paar te noemen. De Bijbel zegt: We kúnnen ons niet tégen de waarheid verzetten, we kunnen ons er slechts voor inzetten!" (2 Kor. 13:8). Dat vind ik nog eens een evangelie. De waarheid kan een stoot(je) hebben!

Gevangen in het web van moeten en mogen, horen en niet horen, durft er bijna niemand meer te kijken naar wat echt is. Waarheid en echtheid liggen zo dicht bij elkaar dat onechte mensen niet de waarheid kunnen laten zien. Nu zijn er wel verschillende soorten onechtheid. Er is domme, welgemeende onechtheid en er is traditionele, eigenwijze onechtheid. En natuurlijk zijn er ook gewoon domme, welgemeende, traditionele en eigenwijze onechtheden.

Commentaar

Zoeken RSS

Jan Rundfunk  - De waarheid is de gehele wereld ligt onder de leug   |2010-02-21 10:40:08 Goede info op deze Site Bedankt Vr.groet Jan

JCK   |2010-05-14 22:44:59 Het moeilijkste van je eigen waarheden aan de kaak stellen is volgens mij het kwetsbaar opstellen van jezelf. En als we het hebben over de waarheid die we onszelf tot realiteit hebben gemaakt, dan hebben we het in Christelijke kringen (ondermeer) over al dan niet eeuwig leven samen met en in onze God. Wij hopen dat datgeen wat wij geloven (of andersom zo je wilt) ooit werkelijkheid zal worden. Wij geloven een heel pakket aan onderdelen met een strikje van Gods Liefde er omheen gewikkeld. Maar wat nu als we er achter komen dat een deeltje niet klopt? Bij de interkerlijke of oecumenische discussie zal dat het pakpapier zijn; de inhoud (de vleselijke opstanding van ons aller Heer) blijft gelijk. Maar oei, door het pakpapier ziet het kado er prachtig uit. Wat nu als het er niet meer zo uit ziet als ik eerder dacht? Is de inhoud dan nog wel gelijk? Is die angst niet de grootste reden dat we als Christenen eerder zoeken naar bevestiging van hetgeen wij geloven, dan dat we zoeken naar wezenlijke verbreding of verdieping van ons geloof? Een verbreding of verdieping die ons aandoet als ontkenning van 1 van onze waarheden en daarmee de poten onder de stoel van ons geheel geloofspakket wegzaagt. Maar is dat traditionele, eigenwijze onechtheid? Of is dat domme, welgemeende onechtheid? Een combinatie van beide? Of is het een vierde optie? Vasthouden aan datgene wat ons geleerd is, niet omdat het ons geleerd is en de bijbel ons leert dat we daaraan moeten vasthouden (2 Tim, 14), maar omdat we niet snappen dat het aan de kaak stellen van een deel van onze waarheid niet perse de inhoud aantast. Ik zou het woordelijk toevoegen aan je laatste allinea als: Angstvallig vastgehouden onechtheden. Ik heb mijn eigen geloofswaarheden aan de kaak gesteld nadat ik zo'n drie jaar eerder tot geloof was gekomen. Nog eens 3 jaar later kon ik zeggen dat ik theologisch gezien ergens anders stond dan daarvoor. Ik had mezelf andere waarheden eigen gemaakt, maar de inhoud van het pakket is het zelfde als daarvoor gebleven. De Heilige God, de Vader, Zoon en Heilige Geest heeft mij op de wereld gezet, uit de modder getrokken toen ik bijna kopje onder ging en redding geboden voor altijd en eeuwig. En dat is een waarheid waar ik nog steeds geen poot onder vandaan heb kunnen zagen! Amen.

Richard   |2010-05-17 23:56:57 Hele goede en treffende boodschap die Simon hierboven neerzet. De JCK vind ik ook sterk, het moeilijkste is misschien wel je eigen waarheid aan de kaart te stellen. Zeker als deze waarheid jou persoonlijk al jaren houvast heeft geboden. Heeft elke gemeente volledig gelijk als ze alleen maar belijdt dat Jezus Christus als mens is gekomen(1Joh4,2)? of is er wel iets meer waarheid voor nodig? Al die verdeeldheid is jammer, uiteraard heeft elke kerk haar betreffende gebruik helemaal theologisch dichtgetimmerd en is dat ‘de’ ultime waarheid binnen hun kerkmuren. Dat die ultieme waarheid misschien wel een eigen leven gaat leiden mag de pret niet drukken. Het is de waarheid van 'ons' en daar gaat het om. Eerst moet je er ‘helemaal’ bij horen; dezelfde ontgroeningsceremonie doorlopen die de leden voor jou (soms al eeuwen) ook hebben doorlopen, en zo het stempeltje van de betreffende gemeente in je geloofspaspoort mag zetten. Pas dan mag je lid worden, je talenten inzetten of aan het avondmaal gaan. Het meest verrassende gebruik dat ik heb meegemaakt: soms gaan ze je in de gemeente ook opeens broeder of zuster noemen als je aan de gestelde eisen hebt voldaan. Alsof we voor die tijd niet dezelfde Vader hadden. Ik denk dan aan –in Nederland- meest gangbare gebruiken als: geacht worden een jaar catechisatieles te volgen, of in een paar weken christendom voor Dummies (of equivalente cursus) volgen, eerste communie, je kind opdragen en niet dopen of juist wel laten dopen, Heilig vormsel. Als volwassen jezelf laten overdopen als je 'maar' als kind bent gedoopt, of jezelf niet mogen laten dopen met de geloofsdoop als je 'al' als kind bent gedoopt. Voor de hele gemeente je belijdenis of getuigenis moeten doen of gewoon ‘JA’ zeggen op een ingewikkeld formulier vol leerstellingen waarvan je wordt geacht de inhoud ervan te geloven; die je in onbegrijpelijk verouderde taal door een predikant wordt voorgelezen. Ik ken zelfs verhalen van gemeenten waar je -op z'n minst- in tongen moeten kunnen spreken omdat je anders de volheid van Zijn Geest blijkbaar nog niet hebt ontvangen. Het zal allemaal wel een doel hebben, ik ben daar nog wat zoekend in. Het is eigenlijk heel jammer dat er zoveel drempels/kerkmuren zijn. Die verdeeldheid is er helaas al vanaf het begin Paulus waarschuwde er al voor in 1Kor1,12-15 Iedereen heeft zo zijn geloof, Rom14 laten we elkaar vooral niet gaan veroordelen, afremmen, maar aan elkaar en Zijn Koninkrijk op aarde bouwen. Gelukkig zie ik in onze regio de laatste tijd ook heel veel goeds en geweldige interkerkelijke initiatieven. Mensen die oprecht voor God gaan en steeds vaker over de muren heen durven te kijken. Kies je doel en ga daar in een rechte lijn op af. Handen uit de mouwen, onze tijd is te kort om kostbare tijd en energie te verspelen.

Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!

Powered by !JoomlaComment 3.25

3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."