Tekenen, wonderen en tijden

IMG_2896Door Jaap Bönker

Charismatische mensen overspoelen het Nederlands christelijke erf. Er zijn steeds meer genezingsbijeenkomsten, al dan niet binnen of buiten eigen gemeenten. Veel mensen geven zich er aan over, anderen kijken met afschuw naar alles wat zich afspeelt. In kerken en gemeenten veroorzaakt het vaak een enorme ‘aardbeving’ en de vraag komt iedere keer weer naar boven: ‘is het Bijbels?’ De gevoelstheologie krijgt steeds meer fundament, maar wat voor fundament?

De basis om dit soort uitingen te vertonen is veelal gebaseerd op ‘schrale’ Bijbelse onderbouwing. Tekst plakken is de meest gebruikte methode om een ‘theologie van genezing’ te verdedigen. Het is opvallend dat het vaak een samensmelting is van ‘Nieuwtestamentische’ teksten.

Waar is de Bijbelse onderbouwing in het geheel?

We maken de kerk steeds onduidelijker voor mensen van buitenaf, maar ook van binnen. Ons getuigenis lijkt steeds onbijbelser te worden, als het dat al niet was. We kunnen het Woord niet meer uitleggen, want we handelen afwijkend. Wat te denken van de christelijke feesten die niet op Bijbelse tijden worden gevierd. In Leviticus 23 spreekt de Eeuwige over Zijn tijden en feesttijden. De vroege Kerk heeft dat allemaal veranderd omdat zij niets met de Joden gemeen wilde hebben, stelde andere data in, verzon en passant een of ander kerstfeest, zonder Bijbelse ondergrond, en verwijderde zichzelf een heel eind weg van het Bijbelse, het Woord.

Zelfs de dood van de Messias en Zijn opstandingsdag heeft de Kerk veranderd. Want van Goede Vrijdag naar opstanding zijn geen drie dagen en drie nachten, het teken van Jona.[1] In verklaringen wordt geschreven dat het om ‘dagdelen’ gaat, maar als Israël het teken van Jona heeft gekregen, wat voor getuigenis geeft de Kerk dan met het vieren van dagdelen? In feite laat de Kerk al eeuwen het beeld van een valse Messias zien aan m.n. mensen uit het volk van JHWH. ‘Gij zult geen ander gezicht op Mijn aangezicht leggen.’

Kerstfeest is hèt feest van de Kerk en het krijgt steeds meer aandacht, lijkt het. Dat terwijl juist dit feest geen enkele Bijbelse grond heeft. Het gevoel speelt in dit feest dan ook een grote rol. Dit alles staat nog los van de zondagsverering, of beter gezegd het loslaten van de Sjabbat want op zondag samenkomen is geen probleem, kan ook op maandag, dinsdag etc. en het vergrieksen van de Bijbelvertalingen.[2]

Charismatici lijken daarvan te profiteren, we weten met zijn allen niet meer waar het over gaat, dus dan maar tekenen en wonderen. Maar om mensen te onderwijzen en te leren, daar is steeds minder aandacht voor.Het gevoel speelt de rol, het Woord van God raakt buiten beeld. Allerlei predikers krijgen de ruimte om hun ‘gevoelstheologie’ te prediken. We persen het Woord in allerlei formats, cursussen, etc. om het als ‘hapklare brokken’ te presenteren aan de toehoorders.

We zien de lijnen, de verbonden en de verbanden niet meer en dat geeft ruimte aan allerlei ‘predikers’ om hun ‘eigen’ evangelie te verspreiden.

Vasten, bidden, genezing, vallen in en om de geest, brabbeltaal introduceren, en noem maar op,  maar waar gaat het over, waar is het Bijbels fundament? Paulus wordt regelmatig aangehaald als basis om gevoelstheologie te onderbouwen, maar ik vraag mij af of Paulus, als orthodox opgeleidde rabbijn, wel gelukkig zou zijn met de uitleg van zijn woorden. Juist hij legt de nadruk op het uitwerken van Torah en Tenach.

 

Israël als verbondsvolk raakt ook steeds meer buiten beeld, het gaat om de gemeente, wordt er geroepen. We hebben geen aanhaakpunten meer met Israël als verbondsvolk. We hebben de zegeningen van dat volk naar ons zelf toegetrokken. We denken niet meer na ‘wie de Bruid’ is van JHWH,[3] want dat is de Kerk! Is dat zo? Dan kunnen we de Verbondssluiting, beschreven in Exodus 19, wel uit onze Bijbels halen.

Wat moeten we met de woorden van Paulus, die in o.a. zijn brief aan de Romeinen spreekt over ‘de verzoening voor de heidenen om IN Het Verbond te treden’?[4]

Zien we niet meer dat JHWH Zijn tijden heeft ingesteld om te vervullen? Willen we nog steeds niet zien dat, die in Leviticus neergezette tijden, mijlpalen zijn in de voortschrijdende geschiedenis van JHWH en de wereld?

Het gaat niet om gevoel, maar om het Woord dat vlees geworden is. Niet in eerste instantie voor de heidenen, maar voor de ‘verloren schapen van het huis van Israël’.

Geen nadruk op allerlei charismatische uitingen, maar terug naar het Woord. Vandaar uit kan genezing plaats vinden, maar meer van ziel en geest.

Geen heen en weer slingeren door allerlei ‘wind van leer’, maar opgevoed worden in volwassenheid.[5]

Terug naar Het Woord!

Jaap Bönker

www.jaapbonker.weebly.com

 



[1] Mattheüs 12:38 v.

[2] Zie bijvoorbeeld de vergrieksing van de namen

[3] Zo wil Ik aangeroepen worden van geslacht tot geslacht.’ Exodus 3:15

[4] katallegè

[5] Efeziërs 4

9 comments

  1. Ieder zijn ding denk ik, veel Charismatische gemeentes zijn de weg kwijt, het neemt niet weg dat er ook Charismatische gemeentes zijn die het wel goed doen, waarin Jezus wel centraal staat, en waarin ze niet te koop lopen met kijk wat we gedaan hebben maar waarin ze wel Jezus alle eer geven, en alles doen uit Jezus naam.
    Ik ben blij dat ze er zijn. Verder is het handig om het vermogen te hebben om aan te voelen wat wel en niet goed is.

  2. Nogmaals wil ik waarschuwen tegen het gevaar van Joodse dwalingen:

    Zijn naam is Jezus. Gebaseerd op een Grieks woord. Toeval dat God het Grieks uitkoos?

    Door zogenaamd ‘originele’ namen te gebruiken doe je Hem geen eer aan. Eerder raak je verzeild in het zieke Joodse gedachtegoed gebaseerd op de gruwelen uit de Babylonische Talmoed. Daar hoort een Christen verre van te blijven! Maar misschien heeft niemand je daar voor gewaarschuwd? Wel, hierbij doe ik dit dan. Pas op voor diegenen van de besnijdenis. Pas op voor hun fabels, tradities van mensen. Zie het Jodendom voor wat het echt is. Een puur antichristelijke godsdienst die weinig meer met het Israël uit de Bijbel te maken heeft. De link die er nog wel is met het Bijbelse Israël is de verbinding van de dwalingen die er ook in de tijd van Jezus al bestonden onder de volgelingen v.d. tradities v.d. ouderen… Een verkrachting van het O.T. Die geest van misleiding is alleen maar gegroeid in wat later het Jodendom is gaan heten. De ware Israëlieten associëren zich daarom niet met dit Jodendom. Net zomin als zij zich willen vermengen met de Islam of enig andere satanische dwaling overigens.

    Er zijn geen ‘Joden’ en ‘heidenen. Er zijn alleen volgelingen van Jezus Christus. Zowel Israëlieten uit de Judeeërs en Israëlieten van het huis Israëls, de verloren schapen waar Jezus voor kwam immers.

    “24 Hij antwoordde en zei: Ik ben alleen maar gezonden naar de verloren schapen van het huis van Israël. ” (Mat. 15)

  3. Wel, ik ben een sabbatvierend christen oftewel een Yeshua-als-Messias-belijdende- heiden. Dat is een hele mondvol, maar je hebt dus ook Joden, die wel een Messias verwachten, maar die denken dat dat niet Yeshua is. Ik ga op zaterdag naar een huisgemeente waar we de laatste weken Lev. 1 t/m 5 hebben bestudeerd. Wat is dat leerzaam. We bestuderen de Thora dus en verwerken daarin teksten uit het 2e oftewel N.T. testament. Dan zie je nog meer dat de hele Bijbel de waarheid bevat want alles sluit zo mooi aan. Ik ben het in grote lijnen eens met Jaap Bönker, maar zijn kritiek is wel te scherp als het gaat om vasten, bidden, genezing en brabbeltaal waar hij tongentaal mee bedoelt. Al deze zaken zijn erg Bijbels. Ik noem daar geen teksten bij want iedereen kan ze zelf opzoeken door te zoeken op internet. Jaap vraagt zich af waar het Bijbels fundament daarvoor is? Wel, in de Bijbel dus. Maar inderdaad is het niet goed om op deze dingen veel nadruk te leggen, terwijl andere waarheden helemaal niet aan bod komen. Jaap vraagt “Zien we niet meer dat JHWH Zijn tijden heeft ingesteld om te vervullen”? Wel, dat ziet men over het algemeen niet en als je het wel ziet dan noemt men je fanatiek o.i.d. Men wil bij de groep horen. Men wil geen verandering. Men wil onder de kerstboom blijven zitten en om dat te rechtvaardigen hebben ze de malste filosofieën. Men zit vast in een karikatuur, die Jezus nooit bedoeld heeft. Ze zeggen volgelingen van Jezus te zijn, maar ze zijn deels volgelingen van keizer Constantijn. We hebben dan wel reformatie gehad en beeldenstorm, maar toch veel aangehouden wat ook hervormd had moeten worden en in de vuilnisbak had moeten verdwijnen.

  4. Ik mis een beetje een duidelijke lijn in dit stukje, maar ben het met de oproep eens om meer het Woord centraal te stellen in plaats van ervaringen, gevoelens en het nog gevaarlijker, mijns inziens, “ik denk…”. Dat de charismatische uitwassen evangelisch Nederland overspoelen en in een houdgreep lijken te hebben is wel duidelijk; veel voorgangers durven er ook helemaal niets meer van te zeggen. Ze hebben het paard van Troje binnen gehaald door “Opwekkingsliedjes”, liturgie aan te passen, laagdrempelige diensten e.d. en nu is het niet meer te keren.

    Genezingsdiensten, ‘profetieën’, tongentaal, vallen ‘in de geest’, je komt het in gemeenten tegen (bijv. veel ABC gemeenten) waar je, als je het 10 of 15 jaar geleden voorgesteld zou hebben de deur uitgezet zou zijn! Maar vanwege “het getal” is er steeds meer toegestaan, met alle gevolgen van dien.

  5. Charismatisch is echt heel fout, al dat gedoe met de Heilige Geest, daar moeten we maar niks van hebben… t Is gewoon jammer dat Jezus is weggegaan om plaatst te maken voor de Heilige Geest, allemaal zo ingewikkeld……
    Ik denk niet dat er iemand is die de wijsheid hierover in pacht heeft. Allergisch voor genezingsdiensten omdat je een slechte ervaring hebt? Jammer om dan het kind met badwater weg te gooien, wellicht is er wel een subtielere manier die beter bij je past.
    Dat veroordelen van elkaar schept wat mij betreft alleen maar verwijdering.

    1. Moniek, het gaat erom de bijbel als leidraad te nemen en te lezen wat er staat.
      Het is geen kwestie de wijsheid in pacht hebben, maar de draad van de Bijbel te pakken. Ik heb geen slechte ervaringen, maar ik zie en spreek wel mensen die geestelijk in de problemen zijn geraakt. Als je de Bijbelse lijn volgt gooi niets met het badwater weg.

  6. Je kan toch lezen? En wat zegt Handelingen 15 precies aan het einde? immers Mozes heeft van oudsher in iedere stad die hemprediken, daar waar hij elke sabbath in de synagoge wordt voorgelezen. Dus de Torah is geldend, dus over gemakkelijke interpretatie gesproken? geldt leviticus 23 dan niet meer, kunnen we dat hoofdstuk dan uit de Bijbel halen? 3×24 uur of niet is dan in jouw beschrijving gebaseerd op Goede Vrijdag zaterdag en zondag opstanding maar de vraag blijft of dat werkelijk klopt, of dat het een kerkelijke instelling is. we zijn in alles geen getuige meer naar Israel toe. Er zijn geen zinnige argumenten te vinden om de feesttijden van JHWH (lev.23) te veranderen, lijkt mij.

  7. Het is wat te gemakkelijk om de ene ontsporing aan de andere te verbinden. De joodse feestdagen worden al eeuwen lang niet gevierd door de kerk (waarvoor ook wel zinnige argumenten zijn: ze zijn niet voorgeschreven voor de gelovigen uit de heidenen, vgl. Handelingen 15), en voor zover een christelijke equivalent is (Pasen, Pinksteren) wordt hun datum al eeuwen niet volgens de Joodse kalender vastgesteld (hoewel ze opvallend vaak samenvallen). De opkomst van het charismatisme is van veel recenter datum …..
    En het teken van Jona ..? Is dat een bepaalde interpretatie van “3 dagen en 3 nachten” of het feit dat Jezus uit de doden is opgestaan? Over de tijdsduur valt aan de hand van een aantal bijbelteksten een hoop te zeggen, maar je moet wel erg knutselen om de 3×24 uur tussen dood en opstanding van Jezus te plakken. Wanneer is hij dan eigenlijk opgestaan?
    Naar het Woord- ja! Maar er moeten sterkere argumenten zijn om niet mee te doen in de charismatische spierballen theologie.

    1. Het zijn geen Joodse feestdagen, maar de feestdagen van God. Deze feestdagen zijn uiteraard wel aan de gelovigen uit de heidenen voorgeschreven want we zijn door het geloof in Jezus in het Verbond getreden en geënt op de edele olijf. Om te zien wanneer Jezus is gestorven en opgestaan hoef je niet te knutselen. Je hoeft alleen maar tot 3 te tellen. Joden, die in Yeshua geloven, komen eens per jaar op een zondag bij elkaar en wel op de 1e Pinksterdag, want op die dag vieren ze zijn opstanding omdat in de Bijbel staat dat het graf op die zondagmorgen leeg was. Dus was Jezus opgestaan. Dat verandert verder niets aan het feit dat de 7e dag, de sabbat, de rustdag is, die God heeft ingesteld en nooit heeft veranderd. Jezus kan zijn opgestaan aan het eind van de sabbat, de vorige dag dus, maar ook op zondagmorgen, heel vroeg. Als je nu 3 dagen terug telt dan blijkt dat Hij is gestorven op woensdag aan het eind van de middag. Als God het over 3 dagen heeft dan heeft Hij het niet over dagdelen, want Hij is heel precies over allerlei tijden en kan dus nooit bedoeld hebben “Rommel maar een end weg en stel Goede Vrijdag in en zie maar wat je het beste uitkomt als het over Mijn tijden gaat”.

Fijn als je wilt reageren.