Vreemdelingen

hand De discussie over de vluchtelingen, asielzoekers, vreemdelingen die in grote getale op ons afkomen is voor bijna iedereen heel verwarrend. Ook voor veel christenen. Natuurlijk weten we allemaal dat we bekend moeten staan om onze gastvrijheid en we onze naasten moeten liefhebben als onszelf. Maar betekent dat dan ook dat we onbeperkt mensen in ons land moeten toelaten. Voor sommigen is het heel duidelijk: grenzen dicht! De islam is duivels en er is een complot aan de gang om ons te islamiseren. Voor anderen is het ook duidelijk. We halen iedereen binnen en islam of christendom maakt niet zoveel uit. Afgelopen zondag heb ik erover gepreekt in mijn kerk. De preek is hier te beluisteren. Ik geloof dat we onderscheid moeten maken tussen politieke en persoonlijke verantwoordelijkheid. En natuurlijk kun je je ook persoonlijk met de politiek bemoeien. En dan is er een heleboel mogelijk. Van terughoudend, sober tot ruim. Maar persoonlijk, als christen hebben we geen enkele keuze. We zijn gastvrij en hebben de naaste lief. Wie is mijn naaste? Die op ons pad komt. We hoeven het (hem of haar) niet persé op te zoeken. Maar als er mensen in onze buurt honger of kou hebben is er een taak voor ons als kinderen van God. Laten we alsjeblieft op een fatsoenlijke wijze met elkaar blijven omgaan. Onderling en naar de vreemdeling. Wees een beetje aardig. Voor iedereen. En verdiep je in je eigen wortels. De Joods Christelijke wortels. Lees de Bijbel, ga (weer) eens naar de kerk en zing en beleef je geloof. Dat is de beste remedie tegen islamisering. Mannen  en vrouwen die Jezus durven verkondigen als de weg, de waarheid en het leven.

Fijn als je wilt reageren.